حق تعالى عطا كرد طوبى را در مهر حضرت فاطمه ( ع ) و آن را در خانهء على ( ع ) قرار داد . 427 و به سندهاى معتبر از حضرت امير ( ع ) روايت كرده‌اند كه طوبى درختى است در بهشت كه اصل آن در خانهء حضرت رسول ( ص ) است و هيچ مؤمنى نيست مگر آنكه در خانهء او شاخى هست از آن درخت و خواهش چيزى در خاطر او خطور نمىكند مگر آنكه آن شاخ آن را از براى او حاضر مىكند و اگر سوار تندرو در سايهء آن صد سال بتازد از آن بيرون نمىرود . 428 و اگر كلاغى از پائين آن پرواز كند تا آنكه از پيرى تمام او سفيد شود به بالاى آن درخت نرسد . و صادق ( ع ) در حديث ديگر كه مىآيد فرمود و هر برگى از درخت طوبى سايه مىكند امّتى را . 429 و امثال اين احاديث با هم منافات ندارند ، چه ايشان نور واحدند و خانهء على ( ع ) همان خانه پيغمبر است . و در سورهء دهر فرمود : وَ دانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا . 430 يعنى نزديك باشد به ايشان سايهء درختان بهشت‌ها و آسان باشد چيدن ميوهء آن درخت‌ها به آسانى بسيار . حضرت رسول ( ص ) فرمود چنان آسان باشد كه مؤمن هر نوع ميوه كه خواهش كند به دهان خود بچيند در وقتى كه تكيه كرده باشد و انواع ميوه‌ها به او خطاب كنند كه اى ولىّ خدا اوّل مرا بخور پيش از آنكه آن را بخورى . 431 و كلينى ( قدّس سره ) از حضرت رسول ( ص ) روايت كرد كه هر كه ( لا إله الا الله ) بگويد از براى او درختى در بهشت غرس نمايند از ياقوت سرخ كه منبت آن در مشك سفيد باشد شيرين‌تر از عسل و سفيدتر از برف و خوشبوتر از مشك ، و در آن درخت ميوه‌ها باشد مانند پستان دختران باكره و هر يك از آنها كه شكافته شود هفتاد حلّه از ميانش بيرون آيد . 432 در حديث ديگر فرمود بر در بهشت درختى هست كه هر برگ او هزار كس را سايه كند . 433 و در حديث ديگر فرمود در شب معراج جبرئيل دست مرا گرفت و داخل بهشت نمود و بر تختى از تخت‌ها نشانيد و بهى به دست من داد و آن به به دونيم شد و از ميان او حوريه‌اى بيرون آمد كه مژه‌هاى او در سياهى مثل سينهء كركس بود . 434 و در حديث ديگر فرمود كه نخل‌هاى بهشت ساقه‌هايش از طلاى سرخ است و كنگره‌هايش از زبرجد سبز است و خوشه‌هايش از مرواريد سفيد و برگ‌هايش از حلّه‌هاى سبز و رطبش سفيدتر از نقره و شيرينتر از عسل و نرمتر از مسكه و در ميانش دانه نباشد و درازى هر خوشه دوازده ذراع و از بالاى تركه‌ها تا پائين خرماها به همديگر متصل بافته باشد و آنچه از آن بگيرند در ساعت عوضش برويد چنانچه بود و اشاره به اين است قول خدا : لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ 435 و هر